Op 1 juli 2015 is de Wet Werk en Zekerheid in werking getreden. Aan het einde van het dienstverband (dat eindigt op initiatief van de werkgever) moet de werkgever een transitievergoeding aan de werknemer betalen. Ook na twee jaar ziekte van de werknemer is de werkgever deze transitievergoeding verschuldigd. Omdat werkgevers hierover veel bezwaren hebben geuit, wil de wetgever de werkgevers tegemoetkomen met de compensatieregeling.
Indien de arbeidsovereenkomst is beëindigd als gevolg van langdurige ziekte, omdat de werknemer de bedongen arbeid niet meer kan verrichten, komt de werkgever in aanmerking voor een compensatievergoeding.
De compensatie is in principe gelijk aan de hoogte van de vergoeding die de werkgever aan de werknemer heeft betaald, echter zijn er een paar beperkingen. Er wordt niet meer compensatie verstrekt dan de hoogte van de transitievergoeding waar een werknemer recht op zou hebben op het moment dat de periode van de verplichte loondoorbetaling eindigt. Indien de werkgever heeft besloten tot een slapend dienstverband, zal de periode vanaf het einde van de loondoorbetalingsverplichting tot aan het einde van het dienstverband niet in aanmerking komen voor de compensatie. Ook bedraagt de compensatie niet meer dan het bedrag van het betaalde brutoloon tijdens de ziekte van de werknemer. Een eventuele periode van een verlengde loondoorbetalingsplicht vanwege een loonsanctie opgelegd door het UWV wordt niet meegenomen in de berekening van de compensatiehoogte.